Kim jesteśmy jako grupa DDA?

Witaj na stronie naszej grupy DDA.  Spotykamy się na mitingu w każdą środę o 18.30 na Próchnika 5 w naszym mieście – Łodzi. Łączy nas wspólny problem DDA.  Na mitingu dzielimy się nadzieją, wiarą, siłą oraz doświadczeniem jak wyzdrowieć z problemu DDA.  Przerobienie Programu XII Kroków i XII Tradycji DDA pomaga zrozumieć swoje zachowania i wyzdrowieć z syndromu DDA. Podczas naszych mitingów DDA korzystamy z materiałów z Wielkiej Księgi DDA (Big Red Book ACA). Podczas naszych spotkań stosujemy sugestie i zalecenia zawarte w Wielkiej Księdze DDA oraz w innych materiałach ACA (DDA). Miting naszej grupy jest zarejestrowany w światowym rejestrze grup DDA prowadzonym przez WSO ACA (DDA). Grupa DDA Abakus jest członkiem Polskiej Intergrupy DDA.

Serdecznie zapraszamy na  nasze mitingi DDA.  Zachęcamy do zapoznania się z artykułem: „Najczęstsze pytania o DDA.

DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików) to wspólnota Dwunastu Kroków i Dwunastu Tradycji dla mężczyzn i kobiet, którzy dorastali w alkoholowych lub innych dysfunkcyjnych domach. Program DDA opiera się na założeniu, że rodzinna dysfunkcja jest chorobą, która wpłynęła na nas, gdy byliśmy dziećmi i nadal oddziałuje na nas jako dorosłych. Do naszej grupy przynależą również dorośli pochodzący z domów, w których alkohol czy narkotyki nie były obecne, jednak miały miejsce nadużycia, zaniedbanie lub niezdrowe relacje i zachowanie.

Czym jest grupa DDA?

(…) Grupa DDA jest miejscem stworzonym po to, aby ułatwić Ci zidentyfikowanie kłopotliwych obszarów Twojego bieżącego życia (np. praca, związki, intymność, itp.) oraz żeby dopomóc Ci w zrozumieniu, skąd Twoje problemy pochodzą i jak sobie z nimi radzić.

Program DDA jest duchowym programem zmian. Zgoda, jest również programem rozpoznawania sytuacji złego traktowania i zaniedbywania Ciebie w przeszłości, ale to nie wszystko. Może pomóc Ci dostrzec, jak złe traktowanie wpłynęło na Ciebie, czego nauczyłeś się o sobie i o świecie, oraz jak przekonania nabyte na skutek tamtych doświadczeń mają niszczący wpływ na Twoje obecne życie.
W pewnym sensie, można powiedzieć, że program DDA jest nauką znaczenia modlitwy o „pogodę ducha, abym godził się z rzeczami, których nie mogę zmienić, odwagę, abym zmieniał rzeczy, które mogę zmienić i o mądrość, abym odróżniał jedne rzeczy od drugich.”
Uznając prawdę o naszym wczesnym życiu, uwalniamy się od ciężaru kłamstwa. Uwalniamy się od ciężaru konieczności milczenia na temat naszych rodzinnych tajemnic. Przecież nie możemy zmienić tego, co było.
Odwaga zmieniania w moim dzisiejszym życiu, rzeczy, które mogę zmienić, jest bardzo istotna. Część tej odwagi przychodzi po prostu z wiedzy, że zmiany są możliwe. Ucząc się, rzeczywiście uzyskuję możliwość wyboru. Nauka, jak rozpoznawać możliwości i dokonywać wyborów jest ważną częścią zdrowienia w DDA.
Dzieci są naturalnymi uczniami. Uczą się na wiele sposobów. Dzieci uczą się przez doświadczenie, poprzez obserwację i od ludzi wokół nich. Wszyscy ci ludzie są ich nauczycielami. W naszych alkoholowych i dysfunkcyjnych rodzinach nauczyliśmy się wielu rzeczy o świecie, o ludziach i o nas samych. Nie wszystko to jednak jest prawdą i wiele z tego, czego się nauczyliśmy jest dla nas szkodliwe i bolesne. Niektórzy nauczyli się, że są źli.

Niektórzy nauczyli się, że są jakgdyby w ciągłej podróży. Niektórzy nauczyli się, że mogą być używani jako worek treningowy, fizycznie lub uczuciowo. Inni nauczyli się, że są zawsze odpowiedzialni za wszystko, co się nie udaje. Niektórzy nauczyli się, że są całkowicie samotni. Wielu nauczyło się, że muszą „zarobić” na każdą miłość, jaką mogą spotkać na swojej drodze. Większość z nas nauczyła się, że nie jesteśmy „wystarczająco dobrzy”, albo że jesteśmy bezwartościowi, a wielu nauczyło się, że właściwie nie istnieją. Dzieci, które wyrosły w zdrowo funkcjonujących, emocjonalnie bezpiecznych domach uczyło się rzeczy, których my nie mieliśmy żadnych szans się nauczyć. Wiele rzeczy można się nauczyć poprzez bezpośrednie oddziaływanie w prawidłowej rodzinie, rodzinie, jakiej nigdy nie mieliśmy; są to rzeczy potrzebne do prawidłowego funkcjonowania oraz fizycznego i emocjonalnego zadbania o siebie w dorosłym życiu. Wielu z nas nigdy się nie nauczyło, że mamy jakiekolwiek prawa. Wielu z nas nigdy się nie nauczyło, jak się bronić. Wielu z nas nigdy się nie nauczyło, jak powiedzieć „nie”. Wielu z nas nigdy się nie nauczyło, jak bawić się i żartować. Wielu z nas nigdy się nie nauczyło, jak to jest czuć się bezpiecznie. Niektórzy z nas nigdy się nie nauczyli, jak prawidłowo jeść, gotować, sprzątać lub organizować sobie pracę. Niektórzy z nas nigdy się nie nauczyli, że obietnice są do tego, aby ich dotrzymywać. Większość z nas nigdy się nie nauczyła, że sami w sobie przedstawiamy jakąkolwiek wartość.
Zadaniem DDA jest uwolnienie nas od tego, co poznaliśmy w dzieciństwie, a co jest bolesne i szkodliwe dla nas i dla innych, a także dopomożenie w wykryciu tych spraw. W naszej wspólnocie odnajdujemy to, czego nie udało nam się znaleźć w dzieciństwie, tak, aby dać sobie sposobność zapoznania się z tym w dorosłym życiu. DDA uczy nas, jak przerwać cykl przemocy, emocjonalnego wykorzystywania lub zaniedbywania, tak, aby nie przenosić tego na nasze dzieci i na ich dzieci. W DDA uczymy się, jak żyć w zdrowy sposób, z pożytkiem dla siebie zamiast przeciw sobie.

Źródło: materiały grupy samopomocowej DDA

Dlaczego przyszliśmy do DDA po raz pierwszy?
Nasze decyzje i odpowiedzi na problemy życiowe wydawały się nie działać. Nasze życie stało się nie do zniesienia. Wyczerpaliśmy wszystkie sposoby, dzięki którym mogliśmy być szczęśliwi. Często straciliśmy swoją kreatywność, elastyczność, czy poczucie humoru. Kontynuowanie takiej egzystencji przestało być jedyną opcją. Jednakże, było dla nas niemalże niemożliwe, aby porzucić tę myśl, że sami jesteśmy zdolni się naprawić. Wyczerpani, mieliśmy nadzieję, że nowy związek, nowa praca lub przeprowadzka będzie uzdrowieniem, ale nigdy nim nie było. Podjęliśmy decyzję, aby szukać pomocy.

Dlaczego „ciągle wracamy”?
Pod koniec spotkania DDA, członkowie grupy zachęcają się wzajemnie do „ciągłego wracania” na spotkania. Dlaczego? Na spotkaniach uczestnicy wysłuchali nas. Nie oceniali nas. Nie próbowali nas naprawiać. Nie przerywali nam, kiedy mówiliśmy. Powiedzieli nam, że jeśli będziemy przychodzili na spotkania regularnie, stopniowo poczujemy się lepiej. I tak się stało.

źródło: Ulotka „DDA jest?”

Jeśli chcesz możesz przeczytać:
24 cechy DDD
Typowe uczucia i zachowania DDA
Co robimy na mitingach DDA?
Jak zdrowiejemy na Programie DDA?
Sponsorowanie w DDA – początki modelu „Towarzysza podróży”
Sponsorowanie w DDA (1)
Prawa DDA
Obietnice DDA
Problem DDA
Rozwiązanie dla DDA
Certyfikat Prawa do Zabawy
Oficjalna literatura DDA